Terugblik op onze omzwervingen in 2021

We kijken terug op het tweede corona-jaar. Vorig jaar hebben we onze geboekte reis naar Zuid-Afrika uitgesteld naar 2021 en zijn we in Nederland gebleven. Dit jaar hebben we deze reis met spijt en pijn definitief afgezegd. Maar we hebben zoveel mogelijk alle gelegenheden aangegrepen, die er wel waren om erop uit te trekken ondanks de Covid-beperkingen. En die mogelijkheden waren er in ruime mate! Te beginnen in maart. Om de verjaardag van onze kleinzoon in levende lijve te kunnen vieren, hebben we een huisje van Landall op de Cauberg gehuurd en daar maar meteen een hele vakantieweek van gemaakt. De Limburgse vlaai en de cadeautjes werden buiten bij het huisje met de jassen aan, maar in de zon genoten. De pret was er niet minder om! En in de mooiste vroege lenteweek konden we volop genieten van fietsen en wandelen in de heuvels en het Gerendal en Geuldal. Het was heerlijk om er even uit te zijn. In Valkenburg was het merkwaardig en ongekend stil, nu de restaurants en terrassen gesloten waren. Wie had op dat moment kunnen vermoeden dat corona niet het enige probleem van de horeca, winkels en inwoners zou worden, maar dat het rustig voortkabbelende water van de Geul in juli zou veranderen in een kolkende watermassa die een enorme ravage zou aanrichten?!

 

Begin mei was het weer tijd voor de caravan, maar dit keer wel een koude en veelvuldig natte tijd. Op de goede dagen en tussen de buien door hebben we echter veel gewandeld en gefietst in de omgeving van Gasselte en de Drentsche AA. Wij hielden nauwelijks droge voeten in het drassige land, maar voor de hoge zandgronden en de veengebieden, die de afgelopen jaren veel van de droogte te lijden hebben gehad, was de vele regen van de afgelopen maanden een zegen. 

Tijdens de regenbuien hadden we mooi de tijd om een vakantie voor juni uit te stippelen en wat campings te reserveren. We wilden die maand nog in Nederland blijven en we vermoedden dat de kleinere campings, waar we graag komen, snel zouden vollopen met mensen zoals wij die de rust en ruimte wilden opzoeken. Geen slechte inschatting, zo zou blijken.

En zo kwamen we op 5 juni aan in Aerdt, ten z.o. van Arnhem, als start van een maand vakantie in eigen land. Beiden met twee vaccinaties in de arm, dus dat voelde sowieso al veel vrijer. 

We verbleven hier in het natuurgebied van de Gelderse Waard bij de Rijnstrangen, de oude rivierarmen van de Rijn. Wij vonden het een geweldig gebied om te wandelen en te fietsen zowel in de Rijnstrangen als in de Millingerwaard aan de overkant van de Rijn/Waal. Het is een land van dijken, natuur in combinatie met boerenland en rivieren, waar de waterlopen in belangrijke mate de historie hebben bepaald. Onze wandel- en fietstochten heb ik compleet met flora en fauna beschreven in diverse blogberichten.

Voor de tweede week verhuisden we naar de Maasduinen in de gemeente Wellerlooi. Behalve het uitgestrekte bos-, heide- en vennengebied van dit nationale park, bood ook het stroomgebied van de Maas een keur aan wandel- en fietsmogelijkheden. Het thema water hield ons in de greep. Op een fietstocht kwamen we bij Broekhuizenvorst bij het Ooijen-Wansum Maaspark. Het is een uitgestrekt nieuw ingericht natuurgebied, dat de Maas meer ruimte biedt bij extreem hoge waterstanden. Evenals bij de IJssel, waar we in 2019 hadden kennisgemaakt met  het nationale plan Ruimte voor de Rivier , moeten deze brede uiterwaarden ongewenste overstromingen voorkomen. Een nieuwe test zou nog deze zomer volgen!

Wij hebben deze weken de zon steeds aan onze zijde gehad en de temperaturen hebben zelfs tropische waarden bereikt. Dit zou echter op verschillende plaatsen in het land ontaarden in hevige regen- en onweersbuien. Code oranje werd code rood, maar terwijl het op sommige plaatsen helemaal los ging, was er een kilometer verderop niets aan de hand. Meest opvallend was de windhoos die Leersum op 18 juni trof, waardoor enorme schade werd aangericht. Ontsteltenis alom, maar bij ons op de camping viel slechts een verfrissend buitje en konden we genieten van een fraaie regenboog. Hoezo code oranje? Op 29 juni waren wij al op onze volgende verblijfplaats in West-Brabant, toen de omgeving van Kerkrade en Heerlen getroffen werd door overstromingen. Half juli zou het dus weer raak zijn in Limburg. Overstromingen van de Geul veroorzaakten een record aan schade en leed  in Valkenburg en in omliggende gebieden in Duitsland en België. Het water in de Maas steeg zienderogen. In gemeenten waar we in juni vrolijk hadden rondgefietst, moesten de inwoners hun huizen veiligheidshalve verlaten. Het was spannend! Maar gelukkig had deze rivier nu voldoende de ruimte en konden de inwoners van Well, Wellerlooi, Bergen en Groothuizenbroek weer rustig in hun eigen bed gaan slapen. 

22 juni kwamen we aan op de Brabantse Wal, om precies te zijn in Heen. De Dintelse Gorzen kenden we al en deze hebben een flinke aantrekkingskracht op mij. Bovendien wilden we wat meer zien van de Brabantse Wal. Ook hier hebben we nauwelijks de auto gebruikt, maar des te meer de e-bikes en de benenwagen. Opnieuw een land van dijken en polders, maar toch weer heel anders dan we op de vorige twee locaties hadden ervaren. En tot mijn verrassing bleken zelfs de oude sluisdeuren van Beneden Sas een functie te vervullen in het project Ruimte voor de Rivier. 

Onze laatste pleisterplaats zou in Oost-Kapelle zijn. Het was leuk om na alle natuur- en plattelandsgenoegen de geneugten van monumentale steden als Middelburg en Veere tot ons te nemen. En de afstanden waren zodanig dat al die leuke plaatsen ook nog op de fiets bereikbaar waren. Soms ging dat gepaard met enige regen, maar maar meestal brak de zon al snel door de wolken. De ontwikkelingen rond de overstromingen in en nabij het zuiden van ons land hebben we hoog en droog thuis via de tv kunnen volgen. Wij keken terug op een mooie vakantiemaand in eigen land. En wat was het heerlijk dat we weer eens een terrasje konden pakken en lekker uit eten konden gaan!

Dat nam niet weg dat we de gelegenheid om eind augustus naar Frankrijk af te zakken niet aan onze neus voorbij lieten gaan. De Morvan en de Provence/Cevennen waren ons voorgenomen doel, maar de weersomstandigheden zouden daarbij wel leidend zijn. Met ons coronapaspoort konden we overal zonder problemen terecht. De fietsen gingen weer mee. 

La douce France - het was zo fijn om weer terug te zijn! Alleen al de ruimte! En laten we wel wezen: een hectares grote archeologische site in Bourgondië heeft toch iets meer te bieden dan een hunebed hier en daar in Drenthe! Celle-en-Morvan lag op fietsafstand van Autun en bood alles aan natuur en cultuur wat we ons wensten. Daarna kwamen we toch weer op "onze" camping aan de Aygues in de oostelijke Provence. Het was er fijn als altijd en we ontmoetten oude bekenden, genoten van de bekende pleziertjes, een ander seizoen en ontdekten ook weer leuke nieuwe plekjes, nu we met de e-bikes wat meer bereik en vermogen hadden dan voorheen op onze stadsfietsen. 

Een apart blog voor deze vakantie is in de maak.

De koek was nog niet op! In november wist de Achterhoek met zijn jaarlijkse wildarrangementen ons weer te verleiden. Na alle regen en de rustige nazomer konden de bossen de prachtigste herfsttinten ten toon spreiden. De zon, de landerijen en de bossen, onze gastheren en -vrouwen in Lochem hebben deze drie herfstdagen tot een waar feestje voor ons gemaakt, waar we een tijdlang op kunnen teren.

Het werd tijd om ons een paar maanden in ons winterholletje terug te trekken in de warmte van ons huis, familie en vrienden. Ook dat is een feest! Met een laatste zomerse foto brengen we een toost uit op het nieuwe jaar: op een goed en voorspoedig 2022 voor iedereen! 

Fiets- en wandeltochten links naar onze posts

Gasselte / Drentsche AA:

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/05/fietstocht-drentsche-aa-op-een-frisse.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/06/wandelrondje-bij-het-taarlosche-diep-en.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/06/fietsrondje-gasselte-borger-odoorn.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/06/drouwenerzand.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/06/fietsen-door-het-hunzedal-en-de.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/06/tot-slot-gasselte-drenthe.html

Aerdt en de Rijnstrangen en de Millingerwaard:

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/geldersche-waard-wandelen-over-het.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/gelderse-waard-rijnstrangen-wandeling-2.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/dijk-van-een-fietstocht-in-de-gelderse.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/grensoverschrijdend-fietsrondje-herwen.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/fietstocht-millingerwaard-ooijpolder.html

Maasduinen:

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/fietsronde-langs-nieuwe-en-oude.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/maasduinen-walbeckerweg.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/maasduinen-vennen-en-bossen.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/maasduinen-maas-limburg-fietstocht.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/maasduinen-landgoed-de-hamert.html

Brabantse Wal:

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/fietstocht-de-heense-dijkenroute-de.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/benedensas-en-de-sluizen-in-de.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/07/dintelse-gorzen-benedensas-nb.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/08/brabantse-wal-fietsrondje-wouwse.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/08/de-heen-en-terug-op-de-fiets-door-de.html

Walcheren:

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/08/fietsronde-door-de-polders-van.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/08/fietsronde-door-de-polders-van.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/08/fietstocht-walcheren-oostkapelle-veere.html

https://renrnatuurlijk.blogspot.com/2021/08/walcheren-een-rondwandeling-door-veere.html

Benedensas en de sluizen in de Steenberghse Vliet

Vanaf De Heen was het amper 10 minuten fietsen naar Benedensas en de Dintelse Gorzen. Het buurtschap ligt aan de monding van de Steenberghse Vliet en omvat een paar vriendelijk ogende historische panden, een restaurant met een gezellig terras waar vroeger het Schippershuis was, een jachthaventje en een bunker uit WOII. Maar het aardigste en meest interessante is het gerestaureerde sluizencomplex. Ik heb hierover in 2016 ook al het een en ander geschreven, maar wil het geheugen weer wat opfrissen.

De oude schutsluis is gebouwd in 1824 om het land te beschermen tegen hoog water uit het Volkerak. Ook overbrugde deze het hoogteverschil voor de scheepvaart. Toen het getij in het Volkerak verdween, waren de sluizen niet meer nodig. Wel is in 2015 de monumentale schutsluis voorzien van een tweede klepdeur. Deze moet als extra keermiddel dienen, wanneer het Volkerak-Zoommeer wordt ingezet als waterberging. De waterberging is één van de projecten van het landelijke programma Ruimte voor de Rivier van Rijkswaterstaat, waarmee we ook in andere delen van het land zoals bij de IJssel en de Maas inmiddels hebben kennisgemaakt.

Zonder wateroverlast is het enige wat open- en dichtgaat de fietsbrug over de sluis, die nu gewoonlijk openstaat voor de recreatievaart. Het is een rolbrug die door fietsers en voetgangers met een druk op de knop bediend kan worden. Het duurt wel even voor de brug sluit, dus je moet geen haast hebben, maar gezelligheid voert hier meestal de boventoon en het is de moeite waard om intussen van het uitzicht over de vliet en richting het Volkerak te genieten.

Het kleine huisje (rechtsboven) is en zg. peilhuisje. In het huisje stond een "peilschrijver", een apparaat dat de eb- en vloedstanden vastlegde (van 1873-1987). Ooit stonden er meer dan 70 peilhuisjes langs de kust, zo lezen wij op een informatiepaneel. Informatiepanelen zijn er ook in de Duitse WOII bunker die met divers schiettuig van bovenaf de dijk een groot gebied kon beslaan. Nu kunnen we hier iets leren over de Brabantse Waterlinie en de verdedigingswerken, de aardkundige verschijnselen van de Brabantse Wal, over het sluizencomplex en de mooie omgeving van Benedensas. Tegen de bunker is in 2016 de 9 meter hoge Bunkertreppe gebouwd voor wie de blik nog verder wil richten.

Aan de overzijde van de sluizen kun je rechtsaf gaan voor een wandeling langs de Steenberghse Vliet of linksaf naar de Dintselse Gorzen. Ga met ons mee in de volgende blogs.

 

Fietsronde langs nieuwe en oude Maasgeulen van Arcen tot Well (Limburg)

Dinsdag fietstocht van ca. 50 km: van onze camping naar fietsknooppunt 63. Verder over de Dorperheideweg  voorbij Resort Arcen naar 94, langs het kasteel naar centrum Arcen. Veerpont bij kpt 25 > 26. Naar 91 > 90 > 53 > 57 > 58 > 59 verder naar 60 en over de brug naar 71 Well (tussenritje naar de Jumbo in Wanssum voor een paar noodzakelijke boodschappen). (Tussenritje naar Well voor een ijsje). Van 71 langs de Maas terug > 62 > 64 > 73 naar Heidehof.

Mooi zomerweer, fietsen, een veerpontje over de Maas: mijn vakantiegevoel stond volop in de plus!

Onmiddellijk bij aankomst aan de overzijde van Arcen presenteert het dorp Lottum zich als het Rozendorp van Nederland met liefst 70% van de rozenproductie in ons land. De roze en rode rozenkolommen langs het weggetje contrasteerden vrolijk met de gele koolzaadvelden. Het gonsde overal van de hommels en bijen. 

Bij het binnenrijden van Lottum kun je de Rozenhof niet missen, zo na het koude voorjaar nog een beetje kaal, maar in de zomer vast een bezoek waard. Er is een wandeling uitgezet van de Kasteeltuinen van Arcen naar deze Rozenhof.

In en rondom Lottum ademt alles rozen, bloeiend in perken en tuinen of in aanwas keurig op rij bij de vele kwekerijen. Er is zelfs een speciale fietsroute van zo'n 30 km uitgezet voor de liefhebbers.

Wij fietsten evenwel enigszins kriskras door Lottum's buitenwijken en de rozenkwekerijen de bossen in tot we een mooi meertje ontdekten, waarschijnlijk het Zwaanen heike. Zwanen hebben we niet gezien, wel wat ganzen en veel libelles. Het lijkt de visvijver van de plaatselijke hengelvereniging. In ieder geval een heerlijk plekje voor een pauze met een broodje uit ons picknickpakket.

Richting Broekhuizenvorst is er veel landbouw en ook glastuinbouw. Aan de andere kant van de autoweg in Broekhuizenvorst bereikten we de Maasbedding. Tot onze verrassing was hier een heel nieuw fietspad bovenlangs een heel nieuw ogend natuurgebied in een oude Maasarm. 540 ha omvat het Maaspark Ooijen-Wanssum. Beken, moerasbossen en natte laagtes vormen een rijk ecologisch gevarieerd gebied aldus het informatiepaneel. Van tijd tot tijd stroomt het Maaswater erdoor. Aanleiding tot de herinrichting van dit gebied in combinatie met deze natuurontwikkeling waren de overstromingen in 1993 en 1995. De traditionele dijk is vervangen door twee nieuwe dijken en de oude Maasarmen kunnen extreem hoog water opvangen. Bij hoog water stromen de hoogwatergeulen bij Ooijen en Wanssum het eerste mee, bij extreem hoge waterstanden zal de 10 km lange Oude Maasarm meestromen met de Maas. Een filmpje op de website van het Maaspark geeft in 5 minuten een heldere toelichting. Het natuurgebied is vrij toegankelijk en nodigt uit om heerlijk een poos doorheen te struinen, maar dat bewaarden we voor een volgende keer. 

We zagen en hoorden veel gele kwikstaarten. In de hoge zuringstengels vonden ze rupsen, larven en insecten. Op een van de vele paaltjes probeerden ze waarschijnlijk met hun buit de aandacht te trekken van het andere geslacht. In ieder geval hadden ze onze aandacht.

Van Megelsum leidde het fietspad nog steeds door het natuurgebied naar de brug over de oude Maas bij Blitterswijck. In de verte zagen we hem al liggen, maar eerst passeerden we nog een grote forellenkwekerij bij een voormalige molen. 

In de zomer van 2019 is deze ruim 130 m lange brug over de oude Maasarm geopend om Blitterswijck ook bij hoog water bereikbaar te houden. Vanaf de brug heb je een mooi uitzicht over het natuurgebied. Daardoor ontdekten we ook de hoge oeverwal waar massa's zwaluwen af en aan vlogen. Nieuwe natuur biedt nieuwe kansen: oeverzwaluwen hebben hun kans op huisvesting met een rijk voedselareaal binnen handbereik rijp gezien. We hebben een tijdlang geboeid staan kijken naar het onvermoeibaar jagen en voedsel aanbrengen voor de jongen in hun veilige holletjes.

We vervolgden onze weg over het fietspad naar kpt 60 om daar over de grote brug de Maas over te steken. Ook deze brug biedt een prachtig uitzicht over de wijde omgeving. Aanvankelijk zagen we alleen wat zwanen en ganzen op de eilandjes, maar een bij een nadere blik op de oever ontdekten we ook kieviten, zilverreigers en grote witte reigers en zelfs een lepelaar, die rustig zijn veren stond te poetsen. 

Aan de overkant hebben we even een zijsprongetje gemaakt naar Well, waar we een heerlijke Italiaanse ijssalon vonden. Van kpt 71 loopt een mooi fietspad langs de hoofdarm van de Maas en dat biedt dan weer een heel ander plaatje. Vanuit Wellerlooi fietsten we door de bossen terug naar de camping, waar we voldaan terugkeken op een mooie en afwisselende fietstocht.