Witte winterse wandelingen in de Amstelveense parken

Voor wie gisteren (5 januari) en vandaag de weg op moesten zijn deze weersomstandigheden natuurlijk een crime. Op de weg stond veel stil, veel openbaar vervoer ook bij het startpunt of halverwege de route, Schiphol lag half plat en de NS vandaag helemaal. Maar voor wie de benen had om te lopen of met de kinderen sleetje te rijden en even samen kind te zijn, was het een feestje. En wat zijn wij in Amstelveen dan goed af met onze mooie parken en het Amsterdamse Bos binnen handbereik als het ware. Gisterenmiddag hebben we na de ochtendsneeuw gewandeld in het Broersepark, terwijl de zon de sneeuw van de bomen deed smelten en de lucht blauw kleurde.

Vanmorgen vertrokken we bij de eerste aarzelende zonnestralen richting de Braak en vervolgens het Jac.P. Thijssepark. We hebben genoten!

De Amstelveense lente - Braak en Jac.P. Thijssepark

De Amstelveense heemparken hebben in ieder seizoen veel te bieden, maar nu in het voorjaar zijn niet alleen de parken maar ook de nabijgelegen straatjes en paadjes een lust voor het oog. Een rondwandeling door en in de omgeving van De Braak en het Jac.P. Thijssepark is met deze zonnige voorjaarsdagen dan ook een feestje! 

De sleedoorns zijn gewoonlijk de eerste witte lentebloeiers. Ze tekenen nog steeds fijntjes en overdadig tegen de blauwe lucht af, maar beginnen al wat terug te lopen. Dat wordt dan weer overgenomen door magnolia's, katjes en andere bloesems. Voor mooie kersenboompjes hoef je niet persé naar de Japanse tuin in het Amsterdamse bos! Er zijn aanmerkelijk minder bijen en hommels dan in vroeger jaren, maar de halsbandparkieten weten de bloesems wel te vinden en doen er zich graag te goed aan. Een pril groen waas kleurt de struiken en sommige bomen. Overal hoor ik de tjiftjaf zingen en ook de zwartkop laat zich zien en horen.

De oostelijke ingang van de Braak, onder de spoorbaan van de museumtramlijn door. Knalgele dotters tegen de blauw weerspiegelde lucht in het water. De narcissen raken uitgebloeid, maar maken plaats voor velden van witte bosanemoontjes, lila holwortel, paasgele primula's, wat blauwe vinca hier en daar en enkele wildemanskruidjes en witte en lila kievitseitjes. Dikke knoppen van de varens komen op tussen de bruine winterrestanten. Gele bostulpjes hebben ook een plekje gekregen langs de rand van het pad. De kleine schildpad heeft deze winter blijkbaar weer overleefd, we zagen hem op zijn vaste zonneplekje bij de meerkoet, die daar even gewoontegetrouw een nest had gebouwd.

Landwehrparkje, mooie schakel tussen De Braak en het Jac.P. Thijssepark.

Dit keer loop ik het rondje terug door de Braak, waar een paar aalscholvers en een paartje kuifeenden van de rust genieten. De paarse heide en de magnoliaboom geven het park al enige weken lang kleur. De krentenboompjes staan overal op uitkomen. Dat vraagt om terugkomen!

 

De paddenstoelen schieten uit de grond

 

Een week of twee geleden zag ik nog nauwelijks paddenstoelen in het Jac.P. Thijssepark. Afgelopen donderdag hoefde je niet te zoeken: paddenstoelen alom! En heel veel soorten.
Nu vind ik paddenstoelen dus erg lastig te definiëren. De vliegenzwam is bij ieder reuze populair. In de eerste plaats natuurlijk om zijn spectaculaire voorkomen, maar ook zo onmiskenbaar dat de naamgeving niet snel tot vergissingen zal leiden. Russula is ook goed te doen - al weer: de kleur. Maar dan toch: is het een smakelijke russula of een braakrussula? Nogal een verschil! De boleten zijn buisjeszwammen en met hun over het algemeen dikke pootjes en vlezige hoeden ook wel herkenbaar. Maar dan: een heksenboleet, eekhoorntjesbrood, kaneelboleet of moet ik heel goed op de omgeving letten om me op weg te helpen: berkenboleet, kastanjeboleet, haagbeukboleet.....  Ik laat ze intact, voetjes bekijken of doormidden snijden is geen optie. Dus doe ik wat ik het liefste doe: gewoon genieten en foto's maken. Ik laat me verleiden en kan hier en daar misschien herleiden.

Nu is foto's maken vanuit het ideale standpunt in onze heemparken niet altijd mogelijk, want je mag natuurlijk niet buiten de paden en overal maar doorheen stampen voor je hobby. Dus moet ik het doen met de middelen en mogelijkheden die er zijn. Donderdag met m'n 300-mm lens, zaterdag nog terug met de macro, zonder statief. De camera op de grond of op een boomstammetje of paaltje gaf wel erg lage standpunten, maar leverde nog het beste resultaat. Onder de heersende weersomstandigheden met af en toe een zonnestraal, maar toch ook veel wolken en soms wat regen leverde het toch heel wat trilzwammen op. 

Ik vind paddenstoelen mooi zoals ze zich uit de aarde omhoog persen en tussen alle obstakels door hun plekje opeisen. Dus neem alle takjes, blaadjes en andere beeldvervuilers op mijn foto's maar voor lief, want ze horen erbij. Maar ook de vergankelijkheid is bij paddenstoelen zo zichtbaar en van een soort bijzondere schoonheid.

 

Een jonge frisse vliegenzwam en een aangevreten, afgebroken exemplaar. Zo zijn ze er, zo zijn ze weer verdwenen. Maar niet alleen door een natuurlijk proces helaas. Toen ik zaterdag terug was in het Thijssepark waren de mooiste, ongeschonden vliegenzwammen, zoals deze twee onder, verdwenen. Echt helemaal weg. Dus geplukt en meegenomen, in een heempark. Triest dus.

 





Deze oranje schoonheden stonden er gelukkig nog, misschien doordat ze klein zijn en zich - weliswaar naast het pad - een beetje verdekt hadden opgesteld.

Russula

  

Onder: (grote?) parasolzwam

Als ik (nog) niet zeker ben van soortnamen, noteer ik deze liever niet. Ik zoek nog door, maar wie beter weet en me op weg kan helpen is van harte welkom om dit in een reactie te doen.