Marker Wadden, een mooi cadeau

Van vrienden had ik enige tijd geleden een verrassend cadeau gekregen: ze zouden ons meenemen op een uitstapje naar de Marker Wadden. Door omstandigheden is het allemaal wat anders gelopen en later geworden dan de bedoeling was, maar op maandag 20 april stapten we met z'n vieren op de veerboot naar de eilandengroep. Een aanlegsteiger met wat basale voorzieningen, een haventje, een paar huisjes, die gehuurd kunnen worden (Landal) en een paviljoen met een bescheiden aanbod aan eten en drinken. Op de wandelroute een aantal vogelkijkhutten. Alles is duurzaam gebouwd en voor het overige is alles op de Marker Wadden puur natuur. Tenminste......

De Marker Wadden zijn een groep van 7 eilanden, die in de periode 2016-2023 zijn aangelegd met zand, klei en slib uit het Markermeer. Door de aanleg van de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad in 1976 verdween de dynamiek in het Markermeer. Het voorheen rijke planten- en dierenleven kreeg een nieuwe kans op de nieuwe windwadden. Inmiddels is de pioniersfase, waarvan o.a. sommige steltlopers profiteren, voorbij. Een paar vrijwilligers, die we tegenkwamen bij vogelkijkhut Duikeend, vertelde dat er al onderhoud gepleegd is aan kustbescherming enerzijds en de moerassen met hun variatie aan hoogtes en sliblanden anderzijds. 

Al meteen bij de haven zagen en hoorden we veel gele kwikstaarten, gemakkelijk te spotten op hoge zangposten. Vanuit de haven hebben wij de korte vogelvluchtroute gewandeld. De graskanten langs de paden waren meer het domein van de witte kwikstaarten en de grauwe ganzen met hun pullen. We zagen de eerste kluten op zoek naar voedsel in de ondiepe wateren. 

De Duikeend is een leuke vogelkijkhut waar je op ooghoogte met het water de meeuwen en eenden op de eilandjes vlakbij kunt zien. Het was er helaas niet zo levendig als we gehoopt hadden. Wat tafeleenden, een koppeltje slobeenden en wel veel kokmeeuwen. Er dreigde misschien gevaar, want die vlogen massaal en met veel gekrijs op van hun nesten in het riet. Tegenover het pad naar de Duikeend was een groepje bontbekplevieren geland. 

Verrekijker of telelens zijn onmisbaar als je soorten wilt herkennen. De afstanden zijn soms best groot. Over onze hoofden vloog een lepelaar, laag over het water scheerde een houtsnip. Aan de rand van een plas was hier en daar een tureluur, gemakkelijk herkenbaar aan zijn roep en rode stelten. Ongeveer op diezelfde locatie ontwaardde ik verder weg een groepje kemphanen in gezelschap van een scholekster, een waterhoen en enkele andere waadvogels en eenden. 

Een stukje door de duinen en vervolgens over het dijkje bij het Waddenmeer. Het water wordt hier door de wind over de basaltblokken en de dijk de wadden in geblazen en laat voedselrijk slib achter. Het water van het Waddenmeer wordt hierdoor helder en veel vogels zoals kluten en strandlopers in de ondiepe wateren achter de dijk doen hiermee hun voordeel. 

Het was misschien niet eens zo'n spectaculaire vogeldag, maar we hebben toch wel veel verschillende soorten gezien en een wandeling door dit prachtige natuurgebied onder de blauwe wolkenluchten was alleen al de moeite waard. Een mooi cadeau!

Vanaf de hoge uitkijktoren de Steltloper wierpen we nog een blik over de verre omgeving voordat we terugliepen naar ons beginpunt. Op het terras van het paviljoen konden we de middag sfeervol en uit de wind afsluiten voordat het zou sluiten. Want ook de vrijwilligers van het restaurant gaan met de laatste veerboot mee terug naar het vasteland. 

De veerboot vertrekt uit Lelystad vanuit de Bataviahaven. Je kunt kiezen uit 2 dagdelen van ongeveer 3 uur in de ochtend of middag. 

Op deze maandag in april was het niet zo druk en was reserveren achteraf bezien niet nodig geweest. Als je zekere weersomstandigheden prefereert, kun je beter niet te lang van tevoren reserveren. Als je zeker wilt zijn van een plaatsje op de boot: wel doen. Wij troffen toevallig een prachtige dag!

Vogels in de winterkou bij de Amstelveense Poel

Zondag sneeuwstormen en code rood op de Nederlandse wegen. Maandag was het niet veel beter, maar dinsdag was er aanzienlijk minder wind en bleef het droog. Wij maakten een ochtendwandeling naar de Amstelveense Poel onder een wolkenhemel, waar de zon allengs meer doorheen zou komen. Bij een dikke wilg vonden we een zanglijster die op en rond de boom zijn kostje bij elkaar zocht. Een roodborstje scharrelde er eveneens tussendoor en even later dook er een koperwiek achter de lijster op. Prachtige vogels die zich nu gemakkelijk op vrij korte afstand lieten fotograferen. Ze waren wel alert, maar werden niet onrustig van onze aandacht.

Op de terugweg vloog een troep van zo'n 15 tot 20 krakeenden over ons heen en even later landde er een grote vlucht eenden, die zich voegde bij de meeuwen die daar al op de dunne ijslaag zaten. Wat dichterbij en inzoomend bleek het om zo'n 200 slobeenden te gaan. Mooi! Die heb ik hier nog nooit in zulke grote aantallen gezien. Ik ontdekte er ook nog de gele koppies van een paar smienten tussen.

In het wak bij het gemeentehuis hadden verschillende watervogels zich verzameld, o.a. maar liefst zes futen.

AWD: poelen, padden en kikkers in de hoofdrol

18 mei Panneland. Het was weer een feestje op het speelveld - nee: geen hordes mensen en spelende kinderen, maar wel weer zandhagedissen. Bij de boomstronken zaten de hagedissen elkaar achterna of deden zich tegoed aan beestjes tussen het droge mos. Verderop zongen boompiepers luidkeels hun ochtendlied in de top van de bomen. 

We hebben dit keer aan deze zijde van het Nieuwkanaal en later over het Zwarteveld gezworven. Het stikte er werkelijk van de libelles, vooral viervlekken en watersnuffels. 

Watersnuffel

Bruin blauwtje

Kleine vuurvlinder

Sint Jacobsvlinder

Argusvlinder

Lantaarntje

Vuurjuffer?

Het was echt een geweldige struindag. In de luwte van een zandrug was het warm en konden we even een heerlijke rustpauze nemen. In het open veld van het Groot Zwarteveld gingen de truien aan. Ook deed de wind de grassen wuiven en dat maakte het fotograferen soms wel lastig. In een poel bij het Zwarteveld kwaakten de kikkers dat het een lieve lust was. Hier moesten wij oppassen om geen beweging teveel te maken bij het naderen. Maar we hadden geluk, niet alle kikkers schoten onmiddellijk weg. De opgeblazen wangen bleven wel even achterwege, maar na enige tijd zaten ze weer achter elkaar aan, terwijl wij stiekem tussen het riet toekeken.

Viervlek

Een boompieper zorgde voor de muzikale begeleiding.

In een van de andere plassen voelden de kikkers me al aankomen en zochten subiet dekking, maar daar ontdekte ik vlakbij de waterrand een poelslak die zijn kostje bij elkaar zocht. Ook leuk om eens te zien.

Een rietgors vloog op uit het riet en vloog de bomen af op zoek naar voedsel, net zo lang tot hij zijn bek helemaal vol had. Te ver weg voor mooie foto's. Maar terwijl we even achterover lagen, kwam een boomvalk over gevlogen. Ik heb de indruk dat hij een libelle of iets anders gevangen heeft, die hij al vliegend tussen de poten vandaan oppeuzelde.

Opnieuw zag ik Argusvlinders.

Je kunt hier keer op keer terugkomen en genieten van de prachtige natuur, die nooit hetzelfde is en nog steeds kan verrassen. De damherten vervelen me nooit, futen zijn altijd prachtig evenals de zwanen op het nest, maar dit keer school de verrassing vooral tussen het vochtige gras en pijpenstrootje.

Ik moest oppassen waar ik liep: talloze padjes - dacht ik - sprongen voor mijn voeten weg. Maar het bleken geen kleine rugstreeppadjes, maar bruine kikkertjes zoals ObsItentify vaststelt. Het waren een paar kleine, oranje exemplaren die vooral mijn aandacht trokken. Ik volgde er eentje die vervolgens doodstil tussen het groen bleef zitten. Voorzichtig heb ik foto's genomen. Ook dit zijn kleine bruine kikkertjes. Mooie ontmoeting wel!

Op de terugweg vloog opnieuw een boomvalk over, misschien wel dezelfde. Verderop boven de bomen vlogen talloze kauwen met veel kabaal op, waarschijnlijk voor een ander gevaar. Wij hebben in alle rust weer kunnen genieten van de AWD.