Tot slot in 2018: steenloper Down Under

We zijn dit jaar wel weer heel actief geweest, maar dat heeft zijn weerslag niet in dit blog gevonden. Enerzijds door tijdgebrek, anderzijds doordat ik een apart blog voor onze reizen in Europa heb gemaakt - van onze verre reizen waren al aparte blogs - om te voorkomen dat Natuurlijk zo'n allegaartje wordt. We zijn veel op pad geweest en ons uitstapje naar de mooie natuur en hanzesteden bij de Elbe in Duitsland heeft ook zijn weg nog niet gevonden naar een reisverslag. Eerst wil ik ons reisblog van Australië afmaken. 

Het was een prachtige reis in oktober/november - een goede tijd (voorjaar) om van de geweldige en veelzijdige natuur van een stukje van dit grote land te genieten. We hebben met weer een andere wereld kennisgemaakt en veel vogels, vissen en andere dieren gezien. Heel speciaal was wel Michaelmas Cay op het Great Barrier Reef waar we onze reis begonnen, omdat dit kleine eilandje één en al vogel was. Het is beschermd broedgebied voor trekkende zeevogels zoals verschillende soorten sterns, noddies en bruine genten. Deze waren er nu al in ruime mate, maar in de zomer kan dat aantal oplopen tot zo'n 20.000 vogels. 

Tot mijn verrassing kwam er op gegeven moment een steenlopertje tussen alle andere vogels vandaan lopen. Hij ging op onderzoek uit bij een stukje koraal en dat is toch weer heel andere koek dan de steenblokken van de strekdammen in de Noordzee of de IJmuidense pier! Meer over de vogels van Michaelmas Cay en het vervolg van onze reis op: https://renraustralie.blogspot.com/  

Wij wensen iedereen een goed en kleurrijk 2019!

Den Helder aan de zee

Na onze vogelworkshop bij Mart Schrieken op Huisduinen hebben we eerst een lekker kopje koffie gedronken bij Nogal Wiedes, een leuk strandpaviljoen vanwaar je uitkijkt over de dijk en de zee richting Texel. Vandaar reden we op de fiets langs de Lange Jaap en het natuurgebied de Grafelijkheidsduinen. Dat ligt naast een militair terrein en heeft in vroeger tijden als oefenterrein dienst gedaan. Maar dat is nu de grap van Den Helder, ontdekten wij, overal vind je mooie natuurgebiedjes, ook waar je dat helemaal niet verwacht.

Fietsen over de westelijke Noordzeedijk naar Den Helder en langs de noordzijde naar de haven is trouwens erg leuk, vooral op dagen dat het niet al te druk is. In het weekend is het bij mooi weer laveren tussen de fietsers en wandelaars, maar op stille doordeweekse dagen is er ruimte en rust, ook voor de steenlopertjes die zich in de warmte van de voorjaarszon tussen de keien van de dijk nestelen. Hier en daar was een visdiefje op jacht en plots zagen we een huiler opduiken.

Wonderlijk hoe de verschillende stromingen elkaar hier kruisen met de zandplaat Noorderhaaks/ de Razende Bol en Texel aan de horizon.

Iets zuidelijker langs de kust richting Julianadorp (strandafslag Zee van Tijd) liggen strekdammen in zee, waar veel vogels rusten of foerageren. Altijd leuk om een kijkje te nemen.

Ik heb geruime tijd gekeken naar een visdiefje dat hier op jacht was. Steeds draaide hij zijn rondje en dook daarbij onverschrokken loodrecht het water in om al dan niet met prooi weer boven te komen. Bij geen succes volgde een nieuwe poging. Dat gold ook voor mijn foto's, want het is knap lastig om uit de hand met een zware 300 mm-lens  een supersnelle stern haarscherp op het gewenste moment vast te leggen. De resultaten zijn dan ook niet helemaal bevredigend.

Hier en daar waren ook enkele steenlopertjes en scholeksters, maar het merendeel van de populatie werd gevormd door meeuwen.

Als er ineens een enthousiaste hond kwam aangerend was het met de rust gedaan en zochten de voorste gelederen op de strekdam in slagorde hun heil op de volgende dam.