Witte winterse wandelingen in de Amstelveense parken

Voor wie gisteren (5 januari) en vandaag de weg op moesten zijn deze weersomstandigheden natuurlijk een crime. Op de weg stond veel stil, veel openbaar vervoer ook bij het startpunt of halverwege de route, Schiphol lag half plat en de NS vandaag helemaal. Maar voor wie de benen had om te lopen of met de kinderen sleetje te rijden en even samen kind te zijn, was het een feestje. En wat zijn wij in Amstelveen dan goed af met onze mooie parken en het Amsterdamse Bos binnen handbereik als het ware. Gisterenmiddag hebben we na de ochtendsneeuw gewandeld in het Broersepark, terwijl de zon de sneeuw van de bomen deed smelten en de lucht blauw kleurde.

Vanmorgen vertrokken we bij de eerste aarzelende zonnestralen richting de Braak en vervolgens het Jac.P. Thijssepark. We hebben genoten!

De Amstelveense lente - Braak en Jac.P. Thijssepark

De Amstelveense heemparken hebben in ieder seizoen veel te bieden, maar nu in het voorjaar zijn niet alleen de parken maar ook de nabijgelegen straatjes en paadjes een lust voor het oog. Een rondwandeling door en in de omgeving van De Braak en het Jac.P. Thijssepark is met deze zonnige voorjaarsdagen dan ook een feestje! 

De sleedoorns zijn gewoonlijk de eerste witte lentebloeiers. Ze tekenen nog steeds fijntjes en overdadig tegen de blauwe lucht af, maar beginnen al wat terug te lopen. Dat wordt dan weer overgenomen door magnolia's, katjes en andere bloesems. Voor mooie kersenboompjes hoef je niet persé naar de Japanse tuin in het Amsterdamse bos! Er zijn aanmerkelijk minder bijen en hommels dan in vroeger jaren, maar de halsbandparkieten weten de bloesems wel te vinden en doen er zich graag te goed aan. Een pril groen waas kleurt de struiken en sommige bomen. Overal hoor ik de tjiftjaf zingen en ook de zwartkop laat zich zien en horen.

De oostelijke ingang van de Braak, onder de spoorbaan van de museumtramlijn door. Knalgele dotters tegen de blauw weerspiegelde lucht in het water. De narcissen raken uitgebloeid, maar maken plaats voor velden van witte bosanemoontjes, lila holwortel, paasgele primula's, wat blauwe vinca hier en daar en enkele wildemanskruidjes en witte en lila kievitseitjes. Dikke knoppen van de varens komen op tussen de bruine winterrestanten. Gele bostulpjes hebben ook een plekje gekregen langs de rand van het pad. De kleine schildpad heeft deze winter blijkbaar weer overleefd, we zagen hem op zijn vaste zonneplekje bij de meerkoet, die daar even gewoontegetrouw een nest had gebouwd.

Landwehrparkje, mooie schakel tussen De Braak en het Jac.P. Thijssepark.

Dit keer loop ik het rondje terug door de Braak, waar een paar aalscholvers en een paartje kuifeenden van de rust genieten. De paarse heide en de magnoliaboom geven het park al enige weken lang kleur. De krentenboompjes staan overal op uitkomen. Dat vraagt om terugkomen!

 

Prille lente in Park De Braak en Jac.P. Thijssepark, Amstelveen

Het heeft veel en hard gewaaid de afgelopen tijd, maar het coronavirus waait niet over. Integendeel, het raast nu ook door Europa, velt vele mensen en legt onze economie plat. Alles wat zo zeker leek, wankelt.
21 maart. De scholen zijn een week gesloten. Het is fris, maar de zon schijnt en we verlangen zo naar afleiding en frisse lucht. De Amstelveense heemparken zijn geen trekpleisters zoals de stranden en het Bloesempark in het bos. Het was er stil. Een paar natuurliefhebbers, mensen uit de buurt die net als wij een ommetje maken en een paar stappen opzij doen bij het passeren - voor die 1,5 meter of liever nog meer, want het waait nog steeds. We wandelden bij de "Wella " de Braak in, door het Landwehrplantsoen naar het Jac.P. Thijssepark en via de Gouden Hoek weer terug door de Braak.
De lente laat zich niet tegenhouden en geeft de parken royaal de eerste kleuren van vrolijke narcissen, tapijten van witte bosanemoontjes en lila holwortel, nog wat verstopte plukjes geel speenkruid en oogverblindende bossen intens gele dotters langs het water, subtiel zilveren katjes en het tere geel van verschillende soorten primula's. Wat bloeit er al veel! Grote bruine stompen van de varens die nog in rust zijn, kale takken van de bomen, maar de meidoorns en sommige andere struiken staan al pril in het groen. Ver weg bevechten of verleiden twee nijlganzen elkaar totdat ze vlakbij ons in de planten uit de lucht komen vallen. In de Landscheidingsvaart zien we een fuut op z'n nest. Leve de lente!

Terug in de Braak. Groot hoefblad, anemoontjes en op het wilgenpaadje prachtig purperen schubwortel. Een opvallende bloem, die in groepen - plaggen a.h.w. - groeit zonder blad, parasiterend op de wortels van verschillende soorten bomen, hier met name de wilgen. 

Als de anemoontjes zijn uitgebloeid zullen we hier weer uienlucht kunnen opsnuiven: daslook.

Een laatste reiger bij het bruggetje, waar we het park waren binnengekomen.