Struinen langs de Steenberghse Vliet (Benedensas NB))

Aan de noordzijde van de sluizen bij Benedensas ligt het Saspoldertje. Er is een onverhard pad langs de Steenberghse Vliet dat op een bepaald punt bijna verdwijnt in de hoge grassen. Ik vind het een leuk gebied om rond te struinen, omdat het zo vogelrijk is. 

In de bomen en struiken, in de rietkragen en tussen het gras, overal vliegt, fluit en fladdert het. Ik denk dat het fitissen waren die druk in de weer waren tussen het blad van de wilgenbomen. We zagen een groenling en veel heggenmussen. 

Tussen de grassen naast het pad ontdekte ik een bijenorchis en niet ver daarvandaan ook nog een rietorchis.

Een troep Canadese en grauwe ganzen bevolkte de zandplaat en de kreek, vergezeld van enkele brandganzen. Een paar scholeksters stonden er stilletjes tussen. En aan de overkant, waar de roodbonte koeien graasden en naar het water liepen om te drinken, ontdekten we ook een eenzame lepelaar. Die liet zich niets gelegen liggen aan het gedoe om hem heen en keek het allemaal wat lijdzaam aan.

Rietgorzen, graspiepers, grasmussen, rietzangers......  je hoeft niet af te vragen waar die namen vandaan komen. We zagen ze hier allemaal. Afgezien van het gekwinkeleer van de vogels was het stil. We kwamen één paar wandelaars tegen, een paar bootjes op het water; verder ademde alles rust. Vlinders hoor je niet, we zagen ze wel: atalanta's en hooibeestjes vooral, maar ook groot dikkopje en de St. Jacobsvlinder evenals de rupsen, die zich tegoed deden aan het St. Jacobskruid. 

Tot de andere stille gasten behoorden de libellen die we bij de rietkragen zagen. Zoals deze bruinrode heidelibel (?). De verspreide meidoorn- en bramenstruiken waren niet alleen populair bij de grasmussen en rietgorzen, maar ook bij de kneutjes. Boven ons jaagde geluidloos een torenvalk.  

In het volgende blog gaan we naar de andere kant van de dijk: de Dintelse Gorzen.

Fietstocht Drentsche Aa op een frisse dag in mei

6 mei. Het was winterjassenweer: veel te koud voor de tijd van het jaar en winderig. Maar de zon scheen tussen de lage wolken door en begeleidde ons regelmatig op onze fietstocht door het Drentsche Aa gebied. Vanaf onze camping in Gasselte fietsten we naar de noordzijde van het dorp en vandaar over het fietspad dat iets ten oosten van de Gasselterweg naar Gieten leidt - aan de ene kant bos, aan de andere kant licht glooiende akkers. Via tunneltje onder de N33 door - knooppunt 50. Rechtdoor langs het Zwanenmeer, door de bossen en om een groot kampeerterrein heen naar 27. Toen we Annen (90) inreden ontlaadden de wolken zich in een kille regen-hagelbui. We hebben even geschuild onder een welkome winkelluifel.

Korte tijd later scheen de zon weer. Van 98 naar 91, door het Kniphorstbos en de Strubben  naar 99, langs het mooi Schipborghse Diep naar 89 > 39, over het fietspad langs de veengebieden van het Taarloosche Diep naar Taarlo. daar linksaf de Osdijk naar 67. > over het Ballooërveld > 73 > 71 Anderen. 71 via Nijend bij 65 onder de N33 door, rechtsaf naar 55 > 61 rechte weg door de bossen - Gietenerveld > 02 Gasselte.

Hier volgt een foto-impressie.

Tolhuis Annerweg

de Brink in Annen

De heidevelden zijn nog kleurloos bruin, maar de bomen ontluiken pril groen en de vogels zingen hun lentelied.

Een deel van deze fietsroute hebben we ook in 2013 al eens gedaan. Dat heeft ons geïnspireerd om weer naar deze mooie streek terug te keren. 

Schipborgherdiep, de broeklanden, het Zeegserloopje - het is zo prachtig hier!

Bij Taarlo en het Taarlosche Diep zette al dit schoons zich voort. Later in de week gaan we bij het Oudemolense Diep wandelen. 

Bij 67 aan de Gasterense weg staat deze witte boerderij. Voor de oplettende kijker met bonus op de schoorsteen: een bewoond ooievaarsnest.

Boven het Ballooërveld pakten dreigende wolken zich samen. In verre, wazig groene bomen ontdekten we her en der torenvalken. De zon gunde ons nog een aangename pauze op een bankje, waar verschillende roodborsttapuiten zich zingend presenteerden, regelmatig overstemd door een  boompieper op hoog niveau.  

Verder op de fiets. Stop, kijk een buizerd, die het veld afspeurt naar een lekker hapje.

Wij sloegen linksaf. Bij een groepje bomen en bosjes trok een stel geelgorzen onze aandacht. Twee tjiftjafs zaten elkaar achterna. 

We genoten van spectaculaire wolkenluchten, voordat we het laatste stuk in een stevige miezer fietsten. We bereikten onze tent echter juist voor de bui echt losbarstte. En dit keer hield de regen langer aan. Wij konden evenwel bij een glaasje wijn tevreden terugkijken op een mooie dag.