Fietsen door het Twentse land: van Lutterveld om Losser terug naar De Lutte

Onze voorlaatste vakantiedag in juli op camping De Kunne bood ideaal weer voor een mooie fietstocht. De dreigende luchten bleven decor, meer dan een spatje hebben ze niet gebracht. Vanaf de camping reden we zuidwaarts en kort na de oversteek van de snelweg en het spoor (De Poppe) voerde bij een koffie-haltepunt een fietspad rechtsaf. (pt 68) We staken weer eens de Dinkel over, die zich door akkers en bossen slingerde. Iets verderop reden we langs een hoge es, waar zwart bonte koeien zich tegoed deden aan het jonge gras.

Prachtig land! Lossersedijk. We passeerden de Lutterbeek en reden verder zuidwaarts richting Losser.

Door de tuin en over het erf van museumboerderij Erve Kreasgenberg aan de oostkant van Losser vervolgden we onze weg naar de zandwinningsplas Oelemars. Een vogelkijkhut biedt naar alle kanten uitzicht over het water. Er viel nu niet veel te beleven. Op de kleurrijke slikplaten voor de hut rustten wat meeuwen, nijlganzen en een aalscholver. Twee jonge kieviten lieten zich zien.

Bossen, maisvelden, gravelpaden. Donkere wolken pakten zich samen en gingen de strijd aan met de zon, maar ontlaadden zich niet. Wel waaide het hard. We kwamen bijna niemand tegen.

Losser passeerden we aan de zuidzijde om via het Oldenzaalse Veen en Haagse bos terug richting De Lutte te rijden. Boerenland en beukenlanen. Twee eekhoorntjes die elkaar achterna zaten verrasten ons onderweg.

Via verlaten landweggetjes en fietspaden kwamen we op de Postweg uit. Maar niet dan nadat ik in een kruiden- en braambloemrijke berm eindelijk de vlinders ontdekte, die ik steeds zo had gemist. Lastig fotograferen op die waaiende stengels in de wind, maar toch een beetje gelukt. Waar we om een hoekje verder reden was een prachtig bloemenveld en ook daar waren wat vlinders, maar daar kon ik niet bijkomen.
Een stukje de Postweg volgen, oversteken en dan naar de Lutte, waar we nog een paar boodschappen hebben gedaan. De Lutte is een aardig plattelandsdorpje met een supermarkt, een uitstekende slagerij en poelier, een goede warme bakker en naast verschillende horecagelegenheden een niet te versmaden ijssalon. En natuurlijk is er de Hellehond van De Lutte!

jonge Zwarte roodstaart

koevinkje

koevinkje

citroenvlinder

klein geaderd witje

We eindigden onze fietstocht weer met dreigende wolken, maar de zon liet zich voldoende gelden om het mooi en aangenaam te houden.

Lente-ode aan de Braak en Jac.P. Thijssepark Amstelveen

Eindelijk lente, eindelijk de wind weg. Mooi om op een vroege zondagmorgen, als alles nog stil is behalve de kerkklokken en de vogels, een rondje door onze heemparken te lopen. Als je onder het museumspoorlijntje doorloopt is er een altijd mooi doorkijkje richting spoorhuis.

Bij de eerste grote vijver staan de rhododendronstruiken altijd groen in het blad, de wilgen komen nog maar prilgroen kijken en verder is het best nog kaal, vooral omdat er flink gesnoeid is aan de bomen ter rechter zijde. Maar een paar stappen verder lichtte het eerste wollige wildemanskruid op in het tere ochtendlicht, ter zijde gestaan door toeven primula's.

Bomen en struiken rijzen op uit zeeën van witte bosanemonen, stil. Maar boven in de bomen sprongen twee eekhoorns van tak naar tak, van boom naar boom, levendig en lastig te volgen met de camera!

 Een stel putters in de Braak. En in het Van Landwehrplantsoen overstemden lijster, roodborst en winterkoning de gezangen van de Evangelisch-Lutherse gemeente in de Johanneskapel.

Het hele jaar door geven winterkoninkjes de voorkeur aan laag struikgewas en de bodem, moeilijk in beeld te krijgen. Maar in deze tijd klinkt het hoogste lied graag van een hoger takje. Fijn!

Op de Emmakade troffen we vader en moeder Nijlgans met kroost. De kleintjes scharrelden rond in het gras, nauwlettend in de gaten gehouden door het ouderpaar, dat ons eveneens met argusogen volgde. Ze zijn hier wel mensen gewend, niet zo schuw, en wij zijn niet te dicht genaderd om hen niet te storen.

In Lisse was het bloemencorso, hoorde ik later op de radio, met bloemen uit het buitenland, omdat hier de bloei zo laat begon als gevolg van de koude. Maar hier in de parken is het echte bloemenfeest!

En alle vogels zijn terug en laten zich goed horen: veel fitissen, in en rond het Thijssepark wemelt het nu van de zwartkoppen, de eentonige roep van de tjiftjaf is overal te horen en de roodborst geeft, zo klein als ie is, ook luidkeels van zijn aanwezigheid te kennen.

Deze fitis is even stil, bezig aan een onderhoudsbeurt

Een heggenmus tussen de stinkende gouwe, de hier over enige tijd de bodem geel zal kleuren

Fritillaria profileren zich donker in het tegenlicht, maar met licht mee zie je de mooie tekening van deze tere voorjaarsbloemen beter.

Babbelen, roepen en zingen

Hoog boven mijn hoofd, voortdurend in beweging, een fitis.

Een boomkruiper, van beneden naar boven, volgende boom van beneden naar boven, en weer verder....

En aan de overkant, aan de bosrand, hield deze fuut zich heel stil.