Het heeft veel en hard gewaaid de afgelopen tijd, maar het coronavirus waait niet over. Integendeel, het raast nu ook door Europa, velt vele mensen en legt onze economie plat. Alles wat zo zeker leek, wankelt.
21 maart. De scholen zijn een week gesloten. Het is fris, maar de zon schijnt en we verlangen zo naar afleiding en frisse lucht. De Amstelveense heemparken zijn geen trekpleisters zoals de stranden en het Bloesempark in het bos. Het was er stil. Een paar natuurliefhebbers, mensen uit de buurt die net als wij een ommetje maken en een paar stappen opzij doen bij het passeren - voor die 1,5 meter of liever nog meer, want het waait nog steeds. We wandelden bij de "
Wella " de Braak in, door het Landwehrplantsoen naar het Jac.P. Thijssepark en via de
Gouden Hoek weer terug door de Braak.
De lente laat zich niet tegenhouden en geeft de parken royaal de eerste kleuren van vrolijke narcissen, tapijten van witte bosanemoontjes en lila holwortel, nog wat verstopte plukjes geel speenkruid en oogverblindende bossen intens gele dotters langs het water, subtiel zilveren katjes en het tere geel van verschillende soorten primula's. Wat bloeit er al veel! Grote bruine stompen van de varens die nog in rust zijn, kale takken van de bomen, maar de meidoorns en sommige andere struiken staan al pril in het groen. Ver weg bevechten of verleiden twee nijlganzen elkaar totdat ze vlakbij ons in de planten uit de lucht komen vallen. In de Landscheidingsvaart zien we een fuut op z'n nest. Leve de lente!
Terug in de Braak. Groot hoefblad, anemoontjes en op het wilgenpaadje prachtig purperen
schubwortel. Een opvallende bloem, die in groepen - plaggen a.h.w. - groeit zonder blad, parasiterend op de wortels van verschillende soorten bomen, hier met name de wilgen.
Als de anemoontjes zijn uitgebloeid zullen we hier weer uienlucht kunnen opsnuiven: daslook.
Een laatste reiger bij het bruggetje, waar we het park waren binnengekomen.
