Dinsdag. Voor onze derde vakantieweek hadden we geboekt in Oeffelt : in het hoge noordwesten van Brabant, tussen Boxmeer en Cuijk. We hoefden dus geen haast te maken en lieten iets na elven onze camping in de Kempen achter ons. Camping de Maasvallei bleek een mooie kleine camping, waar we hartelijk werden ontvangen door de famlie Miggiels. Een mooie grote plek met zon en schaduw, helemaal geschikt voor koude en warme dagen. De camping ligt aan de Veerweg aan de Maas, bijna naast het Veerhuis, dat tegenwoordig een gewild café-restaurant is.
Aan de overkant van de Maas ligt Gennep, in Limburg. In WOII is door de geallieerden op beide oevers hard gevochten om het gebied veilig te stellen voor de bouw van een baileybrug, een essentiële verbinding om naar Duitsland door te kunnen stoten. Eind 1944 werden de plannen al gemaakt, pas op 12 februari 1945 was het zover dat met de bouw kon worden begonnen. Door zware regenval en het opblazen van dammen in de Roer stond het water echter extreem hoog. Zo werd de pontonbrug maar liefst 1.222 m lang om het water te kunnen overbruggen. Desondanks was deze reeds na een week, op 20 februari gereed. Een gedenkteken staat hier voor het Veerhuis ter ere van de mannen die op deze plek de
langste drijvende baileybrug van de Tweede Wereldoorlog hebben gebouwd.
Deze middag maakten wij een kort fietsrondje door het Maasheggenlandschap. De heggen in dit deel van Noord-Brabant en het noorden van Limburg zijn door de eeuwen heen ontstaan als natuurlijke barrières tussen weilanden en landbouwgronden. De boeren vlochten de heggen op een speciale manier waardoor de struiken met elkaar vergroeiden en een ondoordringbare omheining vormden om enerzijds het vee binnen te houden en anderzijds roofdieren buiten. De heggen zijn evenwel verdrongen door het prikkeldraad en daarmee zijn een bron van biodiversiteit en belangrijke elementen uit het oude cultuurlandschap verdwenen.
Gelukkig is men zich later bewust geworden van het belang van het behoud/herstel van het heggenlandschap. Door de Unesco is het inmiddels aangewezen als biosfeergebied. Fietsend langs de ruige uiterwaarden, langs en over dijken die bloeiden van hoge grassen, rapunzelklokjes, margrieten en wat al niet meer konden wij alvast genieten van deze prachtige omgeving. Bij St. Agatha (kpt 70) keken we even rond bij het klooster en een naastgelegen boerderij. Vandaar fietsten we van de Maas weg >> kpt 13. Aan de Drogestraat in St. Agatha konden we de boerderijwinkel van Goossens niet zomaar voorbij rijden. De laatste aspergeweek! Heerlijke asperges en aardbeien hebben we hier gekocht.
De route langs het spoor en door de landerijen tot kpt 13 vonden we minder boeiend, totdat we niet ver van Oeffelt (kpt 06) het Kleine Vilt bereikten. Prachtige omgeving. Vandaar terug naar de Veerweg. Ons fietsritje was een korte, maar prettige kennismaking met onze nieuwe omgeving. Deze dag is nagenoeg droog verlopen en zonnig geëindigd. Voor het eerst hebben we buiten gegeten en op een korte wandeling langs de Maas genoten van een mooie zonsondergang.
