Vòòr de ergste warmte van de hittegolf hebben we vrijdag Gennep nader verkend en daar meteen boodschappen gedaan. De Maasbrug naar Gennep was de eerste vaste oeververbinding tussen Noord-Brabant en Limburg, oorspronkelijk in 1874 echter als spoorbrug gebouwd als onderdeel van het zg.
Duitse Lijntje, een niet onbelangrijke verbinding van west- naar oost-Europa. Al het overige verkeer moest tot 1955 gebruik maken van de veerpont bij het Veerhuis. De spoorbrug is in 1944 door de geallieerden vernietigd, maar de peilers kon men na de oorlog nog gebruiken voor de aanleg van de verkeersbrug. De geschiedenis van deze Maasbrug staat mooi beschreven op :
https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/maasbrug-bij-gennep LOC 094 heeft zijn verleden achter zich gelaten en staat nu te glimmen aan de Gennepse zijde.
Wij fietsten dit keer vanaf de Veerweg over de brug linksaf door het bloemrijke Weverparkje naar het centrum van Gennep en de vredige vallei van de Niers.

Gennep ligt aan twee rivieren: de Maas en de Niers. Twee rivieren, dubbele gevoelens: de stad dankt enerzijds zijn bestaan aan de doorwaadbare plaatsen, de keerzijde was echter de dreiging van overstromingen. In het Nierspark staan symbolisch drie gemetselde muren in een golfbeweging, die de dreiging van hoogwater verbeelden. Nu was de Niers een mooi riviertje, dat bescheiden door het fraaie landschap kronkelde. Er is een mooie wandelroute door het Niersdal en de Looierheide.


Bij de Niersbrug herrinnert het Vrijheidsplein eveneens aan WOII met o.a. het beeld van de
Barmhartige Samaritaan (Jacob Maris), het Veteranen Anjerpark en het Holocaust monument met de silhouetten van de 22 Joodse inwoners die de oorlog niet overleefd hebben. Aan de overkant van de brug staat de voormalige watermolen. Deze Genneper molen was gebouwd in 1856 als een van de tientallen watermolens aan de snelstromende Niers. Deze had met een doorsnede van 8,5 m. echter wel het grootste waterrad van Limburg. Nu is daar niets meer van te zien en is het als kantoor in gebruik.
Wij fietsten achter het gebouw om en eenmaal door de "Nieuwe Poort"(1635) kwamen we bij de Martinustoren. Het is de enige toren tussen Roermond en Mook, die gespaard is gebleven bij de geallieerde bombardementen. Kerktorens waren uitstekende uitkijkposten voor de Duitsers.

De rest van de kerk moest er wel aan geloven. Strak gesnoeide heggen markeren de plaatsen van de pilaren van het schip. Van bovenaf goed zichtbaar - we hebben de hele toren beklommen. Dat was zeker de moeite waard, niet alleen vanwege de toren zelf, maar ook om de historische informatie die thematisch en op een aardige manier over de verschillende verdiepingen is gepresenteerd. Gennep heeft goede tijden gekend met econonomische activiteiten als de moutfabriek Aurora, de sigarenfabricage, de Papierfabrieken Gennep (Page!), de Linders supermarkten en het Duitse Lijntje, waarover koningen, keizers en tsaren met een tussenstop in Gennep reisden op weg naar Oostenrijk, Duitsland en St. Petersburg. Het einde van de oorlog maakte ook een einde aan de spoorbaan. Wat rest is een leuke meerdaagse fietsroute die het tracé van Boxtel via Veghel en Mill naar Gennep volgt. Het museum het Petershuis biedt nog meer informatie over deze spoorlijn.



Vlakbij de toren vonden we het
Ellen Hoffmannplein met z'n symbolische kleurrijke mozaïeken, stapstenen en mozaïiekvijver. "Opdat we nooit vergeten". Ellen Hoffmann was een Joodse inwoonster van Gennep, die in de oorlog is afgevoerd. Hier staat zij symbool voor alle slachtoffers van oorlog en geweld. De betrokkenheid van Gennep bij haar Joodse burgers is niet zo vreemd, als je weet dat Gennep al heel lang bekend is vanwege de ruime geloofstolerantie. Humanisten, protestanten en ook joden uit omringende landen zijn hier altijd welkom geweest sinds de Heren van Kleef de scepter zwaaiden.



We zijn in het oude hart van Gennep: een prachtig gemeentehuis (ook VVV) met het ooievaarsnest op de top, het Petershuis, een protestants kerkje (Pierre Cuypers), een gerenoveerde waterpomp, aardige winkels en een mooi plein met gezellige terrassen. Een ijsje bij Smelt. Wij konden Gennep wel waarderen. Met de nodige boodschappen kwamen we terug op de camping, waar de kleinkinderen een nachtje zouden komen kampeerlogeren. Code Oranje in heel Nederland voor heftige onweersbuien en windstoten. Maar wij konden het ons die avond gezellig maken en gefascineerd naar de hemel kijken, die ver weg wel in lichterlaaie leek te staat. Donder en bliksem gingen die nacht aan ons voorbij, de paraplu hadden wij niet nodig!