Fietsronde Aerdt, Herwen, Lobith en terug

Na de natte donderdagochtend (5 juni) klaarde het op en rond de klok van enen stapten wij op de fiets voor een rondje over het

Gelders Eiland. Over de Aerdtsedijk reden we naar Herwen, voorbij het Huis Aerdt (kpt 28) om bij de Molenhoek/Polderdijk over te steken naar het landweggetje aan de overkant. Zo kwamen we bij een afgraving, die deel uitmaakt van het natuurontwikkelingsgebied Revensweert. Oude watergeulen worden er hersteld en daarnaast worden vakken afgegraven met name voor de aanleg van natte rietvelden ten behoeve van kritische vogelsoorten als de grote karekiet, de snor en de roerdomp. De klei wordt geleverd aan de steenfabrieken in de omgeving en de overige grond wordt in de Drie Dorpenpolder bij Pannerden hergebruikt ter vervanging van de klei die daar wordt afgegraven. Zo ontstaat op die plaatsen weer vruchtbare landbouwgrond. Tussen het natuurgebied aan de ene kant en de uitgestrekte akkers aan de andere kant voerde de lage dijk en we stopten regelmatig om van de omgeving te genieten. Zo ook bij de vispassage en overlaat bij de redoute Ossenwaard. De natuurgebieden van de oude rivierstrangen, waar wij nu van pais en vree genieten, waren in dit grensgebied menigmaal een strijdtoneel. In de 80-jarige oorlog vormde prins Maurits van Oranje, geïnspireerd door de strategie van de Romeinen, een linie van forten en wachttorens (redoutes) langs de grote rivieren, o.a. de Waal, de IJssel, de Neder-Rijn en de Oude Rijn. Die wachtposten waren van hout of van steen, maar zijn allemaal verdwenen. De herinnering aan deze historie van de Mauritslinie is nieuw leven ingeblazen door het bouwen van nieuwe, modern vormgegeven heuvels met bijbehorende informatiepanelen. Interessant om even bij stil te staan en vanaf de heuvels heb je steeds een mooi uitzicht naar alle kanten. Links van ons in de verte zagen we nog de grote redoute Revensweert, waar we eerder aan voorbijgereden waren.

 We merkten op hoe boven de weilanden een Zwarte Wouw verjaagd werd door een kievit, waardoor hij iets dichterbij langs ons heen vloog. Ook een boomvalk liet zich zien. De vispassage dient soorten als snoek, brasem, snoekbaars, paling en winde. 

Aan het einde van het fietspad bereikten we het grensriviertje De Wild, dat uitmondt in de Oude Rijn. (kpt 32) In deze omgeving bij Kasteel Tolhuys is Lodewijk XIV de rivier overgestoken in het Rampjaar 1672. Bij al deze historische plaatsen staan panelen met uitgebreide informatie. Je kunt hier heel wat opsteken! Op weg naar kpt 31 volgden we het fietspad door het waterrijke natuur- en recreatiepark Carvium Novum. Ook hier passeerden we weer een redoute. 

Het was een leuke route naar Lobith (kpt 31). Lobith heb ik vroeger leren kennen als de plaats waar de Rijn Nederland binnenstroomt, maar deze plaats ligt al lang niet meer aan de rivier. In het centrum valt de grote katholieke kerk H. Maria Onbevlekt Ontvangen (1886 neogotisch) onmiddellijk op. Schuin er tegenover staat het bescheiden, maar monumentale protestantse kerkje uit 1660, dat nog steeds in gebruik is. Lobith oogt niet onaardig, maar er viel niet echt iets te beleven en zo fietsten we door (kpt 15 en 06) naar Tolkamer. (kpt 30) Tolkamer ligt wel aan de Rijn en daar varen de grote boten voorbij, die hier vroeger ook tol moesten betalen. Nu pakten zich weer dikke wolken boven ons samen. Maar na wat inkopen bij de plaatselijke Jumbo konden we heerlijk in het zonnetje van de rivier, een biertje en bordje bitterballen genieten. Verdiend, vonden we! 

Via Bijland (kpt 96) was de weg terug naar Aerdt bekend van onze grensoverschrijdende fietstocht in  2021. We trotseerden een stevig windje, maar hadden het de hele middag droog gehouden. Een fijne dag was het.