Fietstocht naar Fort Pannerden, Kasteel Doornenburg, Siertuin 't Hof en tot slot een stormachtige avond

Maandag, mooi-weerdag - fietsdag. We besloten om bij Pannerden het Pannerdens Kanaal over te steken met de veerpont. Aan de overkant lokten Fort Pannerden en Kasteel Doornenburg. Op maandag waren die natuurlijk allebei gesloten, maar dit was onze laatste dag in Aerdt en het was hoe dan ook een leuk uitstapje. Het Pannerdens Kanaal bestaat sinds begin 18e eeuw en is aangelegd, omdat de Neder-Rijn steeds verder verzandde. Dat belemmerde wel de gewenste scheepvaart, maar juist niet de vijandelijke legers in tijden van oorlog. Tegenwoordig is het kanaal nog steeds belangrijk voor de scheepvaart en ook voor de waterhuishouding van Nederland. Het is een van de laatste projecten van Ruimte voor de Rivier. De strekdammen spelen daarin o.a. een rol. 

Fort Pannerden ligt niet ver van de veerpont en is bereikbaar via een fiets-wandelpad dat door het natuurgebied tussen de Waal en het kanaal gaat. Je mag daar door het land struinen en dat hebben we dan ook eerst gedaan. Een ruige rijkdom aan struiken en planten, overal gekwinkeleer van vogels, veel hommels en andere gevleugelden en zelfs vlinders als geaderd witje en icarusblauwtje. Aan de overkant van het kanaal de overslagplaatsen van de zandwinning. Verder gingen we met de fiets naar het fort, dat eind 19e eeuw gebouwd is. Graspiepers lieten zich er graag zien en horen. 

Vandaar liepen we verder over de landpunt, die de scheiding vormt tussen de Waal en het kanaal. Aan het eind komen beide bij elkaar. Wij hebben vooral oog en oor voor de vele vogels. O.a. heel veel grasmussen, maar ook tuinfluiter en tjiftjaf, zwartkoppen en vinken. Konikspaarden op het strandje aan de Waalzijde beneden ons. 

 

Vanaf het fort zijn we met een rondje door Doornenburg naar het gelijknamige kasteel gereden. Leeftijdgenoten kennen vast nog de tv-serie Floris met Rutger Hauer in de hoofdrol. Dit was zijn kasteel. Een lokale dame die we ontmoetten, herinnerde zich nog goed de drukte rond de opnamen destijds. Evenals de vrijwillige tuinman, die bij de kruidentuin aan het werk was. 

Het is het enige kasteel in Nederland met een oorspronkelijke voorburcht, waarbinnen zich nog altijd een boerderij bevindt. Ook een groot terras van het restaurant, dat nu gesloten was. Maar we konden wel vrij rondlopen. In WOII wilden de Duitse regimenten het kasteel niet verlaten ondanks de waarschuwingen van de geallieerden, waarop het kasteel nagenoeg geheel platgebombardeerd is. Het schild boven de poort van de hoofdburcht vermeldt: Renovatum A.D. MCMLXIV. 

Terug naar de veerpont passeerden we het punt waar de Linge vanuit het Pannerdens Kanaal begint. Het gemaal op dit punt is ook weer belangrijk voor de waterregulering m.n. voor de Betuwe. Terug naar Aerdt, maar niet meteen naar de camping. We stopten onderweg bij Tuin 't Hof, een tip van campingbaas Henri. Het is de tuin van Corry en Henk, die belangstellenden graag ontvangen in hun tuin (€4,00), liefst met een praatje bij koffie met een koekje. De tuin is ondanks de mengeling van stijlen, die het een beetje druk maakt, zeker de moeite waard. Ik vond het heel leuk, Rob vond een prettig prieeltje voor een rustmoment. 

De knaller van de dag kwam begin van de avond. Gegeten en afwas gedaan. We zaten nog lekker onder de luifel, de wolken waren we al gewend, de bomen stonden stil. Van het ene op het andere moment barstte echter de bui los met een windkracht die ons volkomen verraste. Er ging van alles mis met de luifel, die liefst de lucht in wou. De tentharingen werden uit de grond getrokken, zelfs de stormbanden sloegen los. Met kunst en vliegwerk, tot op ons huid nat en koud, hebben we samen alles onder controle gekregen en overal extra vast gesjord. Na een kwartier werd de wind ook minder. De tent heeft het gehouden en we konden redelijk rustig gaan slapen. De volgende dag zouden we wel verder zien en bovendien zouden we toch vertrekken naar onze volgende camping in Brabant.