Bergeijk - Bladel : fietsen en wandelen Cartierheide

Op onze laatste dag in Bergeijk fietsten we naar de Cartierheide, een mooi heide- en vennengebied waar we graag een wandeling wilden maken. De route liep weer via Herberg in het Wilde Zwijn (kpt 18) door mooie bossen en heidevelden naar kpt 12. Een stop onderweg bij een mooi vennetje op de Hapertse Heide leverde veel kikkergekwaak en een gehavende eikenpage op. 

We parkeerden onze fiets bij het kpt 12 en liepen vandaar de Cartierheide op. In de verte zagen we de koeien op de heide grazen, dichterbij lagen grote verse vlaaien onder een eik waar ze blijkbaar graag uitrusten. Ik moest dus wel uitkijken waar ik liep, toen ik de boompieper wilde fotograferen. Ver weg, niet zo'n beste foto, maar ik word altijd heel blij van de zingende boompiepers en we hoorden ze hier alom. 

De Cartierheide dankt zijn bestaan en naam aan Baron de Cartier de Marchienne, die het gebied in 19e eeuw aankocht, deels uit oogpunt van natuurbehoud, maar zeker ook voor zijn hobby : de jacht. En met name de jacht op snippen. Om dat mogelijk te maken liet hij een serie vijvers aanleggen op de heide, waarin het waterpeil te regelen was. Bij wandelkpt 60 liepen we het dijkje op dat verderop overging in een vlonderpad door de natte delen van de heide. Dat dijkje is een heel mooi berkenlaantje, de "Pannegoor Passage" - tussen de heide en het ven "het Pannegoor" en biedt over de rietkragen en tussen de bomen door hier en daar uitzicht over het ven. Zo kon de baron verdekt opgesteld op de watervogels jagen. Watersnippen hebben we niet gezien, maar er waren wel enkele grauwe ganzen, nijlganzen, een paar eenden en kieviten. Bij een eerste blik leek het net of het ven droog stond, maar er stond nog wel degelijk water, waarin een paar eenden zwommen.

Ook de Cartierheide is weer zo'n gebied vol verhalen. Napoleon heeft met zijn legers hier zijn sporen nagelaten. Maar ook de smokkelaars en de teuten maakten gebruik van deze bossen en zandpaden. En zo eindigen we ons verhaal in Bergeijk, waarmee we begonnen waren: de folklore en verhalen van de Kempen. De schamele boerenhuisjes van weleer zijn in de navolgende tijd vervangen of verbouwd tot mooie huizen en boerderijen, waarin je soms nog een stukje historie terugziet. De Kempen is een mooie streek waar het goed toeven is voor toeristen die rust een ruimte zoeken en van fietsen en wandelen houden. Wij fietsten door de bossen richting natuurpoort Ter Spegelt, maar sloegen bij kpt 9 meteen af naar kpt 8. Landweggetjes door uitgestrekte landerijen. 

Nog even afgeslagen naar kpt 88 en 84 om vandaar naar het centrum van Bergeijk te rijden. Leuke route door mooie buitenwijken van Bergeijk. 

Vandaar via 77 en 87 over Loo terug naar Bergeijk. We hadden dit al eerder gereden en dat was dus een bekend en niet het leukste deel van de rit. Morgen gaan we inpakken.