Marker Wadden, een mooi cadeau

Van vrienden had ik enige tijd geleden een verrassend cadeau gekregen: ze zouden ons meenemen op een uitstapje naar de Marker Wadden. Door omstandigheden is het allemaal wat anders gelopen en later geworden dan de bedoeling was, maar op maandag 20 april stapten we met z'n vieren op de veerboot naar de eilandengroep. Een aanlegsteiger met wat basale voorzieningen, een haventje, een paar huisjes, die gehuurd kunnen worden (Landal) en een paviljoen met een bescheiden aanbod aan eten en drinken. Op de wandelroute een aantal vogelkijkhutten. Alles is duurzaam gebouwd en voor het overige is alles op de Marker Wadden puur natuur. Tenminste......

De Marker Wadden zijn een groep van 7 eilanden, die in de periode 2016-2023 zijn aangelegd met zand, klei en slib uit het Markermeer. Door de aanleg van de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad in 1976 verdween de dynamiek in het Markermeer. Het voorheen rijke planten- en dierenleven kreeg een nieuwe kans op de nieuwe windwadden. Inmiddels is de pioniersfase, waarvan o.a. sommige steltlopers profiteren, voorbij. Een paar vrijwilligers, die we tegenkwamen bij vogelkijkhut Duikeend, vertelde dat er al onderhoud gepleegd is aan kustbescherming enerzijds en de moerassen met hun variatie aan hoogtes en sliblanden anderzijds. 

Al meteen bij de haven zagen en hoorden we veel gele kwikstaarten, gemakkelijk te spotten op hoge zangposten. Vanuit de haven hebben wij de korte vogelvluchtroute gewandeld. De graskanten langs de paden waren meer het domein van de witte kwikstaarten en de grauwe ganzen met hun pullen. We zagen de eerste kluten op zoek naar voedsel in de ondiepe wateren. 

De Duikeend is een leuke vogelkijkhut waar je op ooghoogte met het water de meeuwen en eenden op de eilandjes vlakbij kunt zien. Het was er helaas niet zo levendig als we gehoopt hadden. Wat tafeleenden, een koppeltje slobeenden en wel veel kokmeeuwen. Er dreigde misschien gevaar, want die vlogen massaal en met veel gekrijs op van hun nesten in het riet. Tegenover het pad naar de Duikeend was een groepje bontbekplevieren geland. 

Verrekijker of telelens zijn onmisbaar als je soorten wilt herkennen. De afstanden zijn soms best groot. Over onze hoofden vloog een lepelaar, laag over het water scheerde een houtsnip. Aan de rand van een plas was hier en daar een tureluur, gemakkelijk herkenbaar aan zijn roep en rode stelten. Ongeveer op diezelfde locatie ontwaardde ik verder weg een groepje kemphanen in gezelschap van een scholekster, een waterhoen en enkele andere waadvogels en eenden. 

Een stukje door de duinen en vervolgens over het dijkje bij het Waddenmeer. Het water wordt hier door de wind over de basaltblokken en de dijk de wadden in geblazen en laat voedselrijk slib achter. Het water van het Waddenmeer wordt hierdoor helder en veel vogels zoals kluten en strandlopers in de ondiepe wateren achter de dijk doen hiermee hun voordeel. 

Het was misschien niet eens zo'n spectaculaire vogeldag, maar we hebben toch wel veel verschillende soorten gezien en een wandeling door dit prachtige natuurgebied onder de blauwe wolkenluchten was alleen al de moeite waard. Een mooi cadeau!

Vanaf de hoge uitkijktoren de Steltloper wierpen we nog een blik over de verre omgeving voordat we terugliepen naar ons beginpunt. Op het terras van het paviljoen konden we de middag sfeervol en uit de wind afsluiten voordat het zou sluiten. Want ook de vrijwilligers van het restaurant gaan met de laatste veerboot mee terug naar het vasteland. 

De veerboot vertrekt uit Lelystad vanuit de Bataviahaven. Je kunt kiezen uit 2 dagdelen van ongeveer 3 uur in de ochtend of middag. 

Op deze maandag in april was het niet zo druk en was reserveren achteraf bezien niet nodig geweest. Als je zekere weersomstandigheden prefereert, kun je beter niet te lang van tevoren reserveren. Als je zeker wilt zijn van een plaatsje op de boot: wel doen. Wij troffen toevallig een prachtige dag!