Vooraf hadden we geen vaste route uitgestippeld, dus het was min of meer toeval dat we bij Kasteel Bleijenbeek terechtkwamen. De bouwgeschiedenis van dit kasteel gaat terug tot eind 14e eeuw, eerst alleen nog een toren, later een sprookjesachtig kasteel met dubbele grachten. Het park en de ruïnes van het kasteel hebben nog steeds een zekere schoonheid en daardoor onmiskenbare aantrekkingskracht. We hebben de fietsen weer even geparkeerd en rustig rondgekeken. Ook dit kasteel heeft zijn ondergang te danken aan bombardementen aan het einde van WOII. Pas in de 21e eeuw is men begonnen om de ruïne en het kasteeleiland weer toegankelijk te maken (onder begeleiding). Daarbij is bewust gekozen voor het behouden (consolidatie) van de ruïne en niet een volledig herstel. De ruïnes vormen nu een aantrekkelijke verblijfplaats voor diverse soorten vleermuizen en overwinterende vlinders, het landgoed van het kasteel heeft een grote natuurwaarde.
Verspreid over het landgoed bevindt zich de gelijknamige golfbaan, een prachtige omgeving voor wie deze sport beoefent. Ons fietspad kruiste de looproutes van de golfbaan totdat we op het pad afdaalden naar kpt 27 en 33, langs de rand van het Nationaal Park Maasduinen. Komend vanuit het schaduwrijke bos opende zich een korenveld met een geweldige gemengde bloemenrand, waarin het blauwe slangenkruid de boventoon voerde.
Al met al een mooi geheel. Er tegenover bevond zich een hedendaags toevluchtsoord in de vorm van een gezellig terras. Maar wij stelden onze lunch nog even uit. > 86 > 34 en met de veerpont terug naar de Brabantse kant van de Maas.
We volgden de dijk naar kpt 04 en kwamen zo bij de Sambeekse Uitwatering. Hier begint het projectgebied van de herinrichting van de Oeffeltse Raam, vlakbij onze camping, ten bate van een betere waterbeheersing in natte en droge tijden.
Op weg naar Boxmeer (kpt 17) reden we op een fietspad tussendoor de gevlochten heggen, waarom het Maasheggen landschap bekend staat. Het vlechtwerk was hier goed te zien. Boxmeer bleek een gezellig centrum te hebben, waar we in het Kantongerecht van een heerlijke en welverdiende lunch genoten hebben.
Over landweggetjes en de dijk van de Via Valentiniana (01 > 15 > 07) fietsten we terug naar Oeffelt.
Onder de brug naar Gennep door kwamen we bij kpt 02 weer bij het Veerhuis van Oeffelt en onze camping uit. Het was een prachtige fietstocht en daarmee is het verhaal van ons verblijf rond. We kijken terug op een mooie en soms ook leerzame week in Oeffelt en Gennep terug. En op drie mooie en afwisselende vakantieweken. De rivieren, hun dynamiek en verleden, en de historie waren het verbindende element. Zelfs met de Kempen vonden we een relatie: de abdij van Postel behoorde tot de norbertijnen orde. Deze orde is gesticht door Norbertus van Gennep. Wij komen hier vast nog eens terug.



























Geen opmerkingen:
Een reactie posten